เทคนิค : ตกปลาเกล็ด แบบ " สะปิ๋ว" ( ตอนที่1 )
โดย คุณ หน๋อย Silverblue  จาก fishingthailand.com




เทคนิคและวิธี :
เทคนิคการตกป
ลาเกล็ด แบบ " สะปิ๋ว" ( ตอนที่1 )

ปลาเกล็ด...... ปลาเกมส์ ปลากิน เนื้อดีที่ นักตกปลาหลายๆคนมองข้าม เพราะการตกปลาเกล็ดให้ได้แต่ละตัวตามบ่อตกปลานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ที่จะตีเหยื่อลงไปโป๊ะ แล้วให้มันลากสาย ปี๊ดดด เหมือนกับ บรรดาปลาสวาย ปลาบึก เพราะนิสัย ของปลาเกล็ดนั้นไม่กินอาหารมูมมามเหมือนกับพวกปลาสวายแต่จะค่อยเล็มเหยื่อ กิน และไม่ค่อย รวมตัวเป้นฝูงใหญ่ๆ เหมือนกับพวกปลาหนัง แต่การตกปลาเกล็ดนั้น จัดเป็นความมันส์ แบบฉบับเกมส์ ฟิชที่หลากหลายกว่าปลาหนัง ตั้งแต่การ กินเหยื่อของปลาเกล็ดแต่ละชนิดที่แตกต่าง ลีลาการสู้เบ็ดที่ไม่เหมือนกันในพันธุ์ปลาแต่ละชนิดแล้ว การตกปลาเกล็ด ด้วยอุปกรณ์ขนาดเล็ก ถือเป็นความมันส์ในระดับต้นๆทีเดียว โดยเฉพาะการตกปลาเกล็ดด้วย คันชิงหลิว ถือเป็นสุดยอดวิชา และความคลาสสิกของเกมส์ฟิช เมื่อประมาณ8-10ปีก่อน การตกปลาด้วยคันชิงหลิวค่อนข้างเป็นที่นิยมสำหรับเซียนปลาเกล็ดทั้งหลาย แต่ มาระยะหลังๆนี้ ค่อนข้างจะหาดูยาก เพราะเนื่องจากบ่อตกปลาสมัยนี้ ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนรูปแบบกลายเป็นบ่อตกปลาที่เน้นแข่งขัน ซะส่วนมากปลาเกมส์หลักๆในบ่อจึงเน้นไปที่ปลาสวาย ปลาบึก อีกทั้ง การตกปลาเกล็ดด้วยคันชิงหลิว มีข้อจำกัดมาก! มาย ไม่ว่าจะเป็น คันเบ็ดที่ยาวเก้งก้างต้องใช้ที่วางคัน หรือ ข้อจำกัดในการสู้กับปลาในกรณีที่ปลาใหญ่ๆเข้ามาฉวยเบ็ด รูปแบบการตกปลาเกล็ดด้วย คันชิงหลิวจึงเปลี่ยนไป โดย เปลี่ยนจาก คันชิงหลิว มาเป็น คัน สปินนิ่งขนาดเล็ก ใช้รอกและสายขนาดเล็กแต่ ชุดปลายสาย ยังคงใช้ แบบการตกด้วยคันชิงหลิว ซึ่งเป็นการผสมผสาน รูปแบบการตกปลาเกล็ดที่ค่อนข้างลงตัว สะดวก และหวังผลได้ เป็นอย่างดี ซึ่งเรารู้จักการตกปลารูปแบบนี้ว่า การตก แบบ "สะปิ๋ว"
อุปกรณ์ที่ใช้การตกปลาแบบสะปิ๋ว สามารถใช้อุปกรณ์ตกปลาที่มีอยู่ได้ โดยเลือกคันที่มี แอ็คชั่น อ่อนซักหน่อย รอกขนาดเล็กและใช้สาย ขนาดเล็กเพราะปลาเกล็ดส่วนใหญ่แล้วปากจะนิ่ม และขี้ระแวง การใช้คันเบ็ดที่มีแอ็คชั่นแข็งและสายขนาดใหญ่จะทำให้ปลาปากฉีกได้ง่าย อุปกรณ์ที่มีขนาดเล็กจะทำให้เราสามารถถือคันเบ็ดไว้ในมือได้นานโดยไม่เกิด อาการเมื่อยล้า เพราะการตกปลาเกล็ดนั้น ต้องคอยชิงจังหวะในการวัดเบ็ด ช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาที สามารถตัดสินได้เลยว่านักตกปลาสามารถวัดเบ็ดติดปลาปลาหรือว่าจะวืด ไม่ได้อะไรเลย ชุดที่เหมาะสมที่สุดในการตกปลาเกล็ดแบบสะปิ๋ว คือคันที่ยาวไม่เกิน 7ฟุต รอกสามารถจุสายเอ็น ขนาด 4-8 ปอนด์ได้ 80-140 หลาก็เพียงพอ ชุดปลายสาย เป็นสิ่งสำคัญมากในการตกสะปิ๋ว รูปแบบการตกสะปิ๋วนั้นจะแบ่งได้ 2 รูปแบบ คือ


1. การตกแบบ บาลานซ์ คือการตกโดยไม่ใช้ตะกั่วถ่วงสายให้เหยื่อลงไปอยู่บนหน้าดินแต่จะให้เหยื่อลง ไปแตะอยู่ที่หน้าดิน การตกรูปแบบนี้ ทุ่นจะสามารถสื่อสารได้เร็วมากเพราะเหยื่อจะเป็นอิสระจากการถ่วงของตะกั่ว อาการต่างๆที่ปลากระทำต่อเหยื่อจะสื่อสารโดยตรงจากทุ่น แต่เนื่องจาก การสื่อนสารที่ไว จึงทำให้การตกแบบบาลานซ์นั้นยากต่อการจับจังหว่ะในการวัด แต่ถ้านักตกปลาเรียนรู้การตกบาลานซ์มากๆแล้วจะสามารถบอกได้เลยว่า ปลาที่มาเล่นเหยื่อเรานั้นเป้นปลาอะไรและกำลังทำอะไรกับเหยื่อที่ปลายของเรา อยู่

2. การตกแบบ ไม้ตาย หมายถึงการตกโดยใช้ตะกั่วถ่วงสายให้ตะกั่วแตะถึงพื้น เหยื่อที่เกี่ยวไว้ที่ตัวเบ็ดจะถูกตะกั่วถ่วงลงไปอยู่บนหน้าดิน การตกแบบไม้ตายให้ผลที่สามารถคาดหวังได้ดี เพราะ เหยื่อจะอยู่กับที่ ไม่ถูกกระแสน้ำหรือลมพัดทุ่นให้เคลื่อนย้ายไปใหน การสื่อสารของทุ่นค่อนข้างแน่นอน เพราะทุ่นจะสื่อสารออกมาได้ชัดเจน ในกรณีที่ปลาคาบเหยื่อแล้วยกหัวขึ้นหรือคาบเบ็ดแล้วลาก



ทุ่นชิงหลิว นั้นเป็นหัวใจสำคัญในการตกสะปิ๋ว ทุ่นชิงหลิวที่นำมาดัดแปลง โดนการเอาสลักเสียบใส้ไก่ออกแล้วนำลูกหมุนขนาดเล็กมาใส่แทนจะให้ความสะดวกใน การตั้งทุ่นและการเก็บสาย มากกว่า ทุ่นแบบเสียบใส้ไก่ ทุ่นชิงหลิวที่ดี ควรจะมีหางขนาดเล็กแต่มีสีที่เห็นได้ชัด ข้อมีขนาดไม่เล็กหรือใหญ่เกินไปและมีสีดำขั้นตามข้อต่างๆ วัสดุที่ใช้ทำทุ่นมีหลายชนิด เราสามารถหาซื้อไม้บัลซ่า หางนกยูงหรือขนเม่นมาทำเองได้ แต่ก่อนการออกไปตก เราควร ทำการบ้านโดยการ หาน้ำหนักของทุ่นแต่ละดอกและหาตะกั่วที่ใช้ถ่วงให้เหมาะสมสำหรับทุ่นดอก นั้นๆ เพราะจะได้ไม่เสียเวลาในการ ตั้งทุ่น เมื่อ เตรียมอุปกรณ์พร้อมแล้ว ต่อไปเราจะพูดถึงการตั้งทุ่นกัน
อย่างที่กล่าวไว้ทีแรกแล้วว่าการ ตกสะปิ๋ว แบ่งรูปแบบการตกออกเป็น 2 ลักษณะคือการตก แบบบาลานซ์ และการตกแบบไม้ตาย การตกแบบไม้ตาย เหมาะสำหรับตกในที่ที่มีลม เพราะตะกั่วจะสามารถ ยืดไม่ให้ทุ่นถูกลมพัดหรือน้ำ พัดพาเอาทุ่นหรือเหยื่อลอยไปจากจุดที่เราตก การตั้งทุ่นสำหรับตกไม้ตายส่วนใหญ่นิยมจะตั้งให้ทุ่นโผล่จากน้ำแค่ 1-2 ข้อเท่านั้นเพราะไม่จำเป็นต้องดูการสื่อสารจากทุ่นมากนัก เมื่อปลาอมเหยื่อแล้วยกหัวขึ้นทุ่นจะลอยขึ้น นั่นหมายความว่าสามารถวัดคันเบ็ดได้เลย แต่การตั้งทุ่นแบบบาลานซ์นั้น นิยมใช้ในที่ที่ไม่มีลมพัด และในที่ ที่น้ำนิ่งๆ การตั้งทุ่น นิยมตั้งให้หางทุ่นโผล่มาเหนือน้ำ2-3ข้อ เพื่อสังเกตอาการต่างๆของทุ่น เพราะการตกแบบบาลานซ์ทุ่นจะสื่อ อาการต่างๆออกมาได้ไว ไม่ว่าจะเป้นการเล็มเหยื่อ หรือ การอม แล้วพ่น เหยื่อ ทำให้นักตกปลาสามารถอ่านอาการของทุ่นแล้วจับจังหวะวัดให้ตัวเบ็ดติดปากปลา ได้
เมื่อ อุปกรณ์ทุกอย่างพร้อมแล้ว สิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ในการตกปลาคือ เหยื่อ นิสัยของปลาเกล็ดนั้นส่วนใหญ่แล้วจะอาศัยอยู่บริเวณกลางน้ำถึงหน้าดิน การหากินเหยื่อของปลาเกล็ด จะหากินบริเวณที่มันอาศัยอยู่ อาหารที่ปลาเกล็ดชอบมีทั้ง แพลงตอน ตะไคร่น้ำ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ลูกไม้ รวมไปถึงแมลง และตัวอ่อนของแมลง แต่ส่วนใหญ่ที่เรามักจะนิยมใช้ในการตกปลาเกล็ด คือเหยื่อจำพวกรำ หรือขนมปังปั่นเป็นละเอียด เพราะนิสัยของปลาเกล็ดส่วนใหญ่นั้น เมื่อเจอเหยื่อที่ถูกปากมันจะ ดูดพ่น เอาเศษเหยื่อเข้าปาก และตอดเล็มเหยื่อไปเรื่อยๆ เมื่อเหยื่อมีขนาดเล็กแล้วมันถึงคาบเหยื่อ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับพฤติกรรมและความเป็นอยู่ของปลาในแต่ละที่ ด้วย

จะไปนั่งตกตรงใหนดี ??? การตกปลาเกล็ดนั้นไม่ใช่ว่าเราจะเดินถือคันเบ็ดเข้าไปแล้วไปนั่งตกตรงใหนก็ ได้ ปลาเกล็ดจะมีอาณาบริเวณอยู่เป็นสัดส่วน และส่วนใหญ่แล้วจะมีพื้นที่ประจำของมัน บริเวณที่เหมาะสมที่จะตกปลาเกล็ด ควรมีลักษณะ ดังนี้

เป็นที่มีร่มเงา สามารถเป็นแหล่งอาศัยของมันได้ เช่น กอไม้ริมน้ำ บริเวณใต้เงาไม้ที่ยื่นลงไปในน้ำ ใต้แพพัก ใต้สะพาน

เป็นที่หาอาหาร เช่นใต้ต้นไม้ที่ยื่นลงไปในน้ำและมีลูกไม้ เช่นต้นไทร ต้นตะขบ บริเวณครัวที่ยื่นลงไปในน้ำ เศษอาหารที่หล่นลงไปในน้ำเป็นอาหารชั้นดีของปลาที่หากินอยู่บริเวณนั้น บริเวณมุมบ่อ เศษอาหารจะถูกลมพัดไปรวมอยู่ที่บริเวณมุมของบ่อ ก็จะเป้นที่อาหารของปลาเกร็ดได้เช่นกัน

พื้นที่ที่ห่างไกลเสียงรบกวน หรือผู้คนพลุกพล่าน ปลาเกล็ดเป็นปลาที่ตกใจง่าย แต่บางครั้งเราจะพบว่าเราสารถตกปลาเกล็ดได้ในบริเวณที่มีคนอยู่เยอะ เพราะความเคยชินของปลาและบางทีมันจะมาหาเศษอาหารที่ตกลงไปในน้ำในบริเวณที่ มีคนอยู่เยอะก็ได้

นอกจากบริเวณที่กล่าวมาข้างต้นนี้ นักตกปลาเองต้องเป็นคนที่สังเกตพื้นที่บางแห่ง เป็นที่โล่งแต่อาจจะเป็นที่รวมของปลาเกล็ดก็มีเพราะพื้นที่ใต้น้ำบริเวณนั้น อาจจะเป้นหลุม หรือบริเวณพื้นดินที่เหมาะแก่การหาอาหารของปลา หรือบริเวณที่เค้าให้อาหารปลาบริเวณนั้นก็เป้นหมายปลาที่ดีเช่นกัน


นอกจากบริเวณที่เหมาะสมแก่การตกปลาเกล็ดแล้วปัจจัยสำคัญอีกอย่างของการตกปลา เกล็ดคือเรื่อง ของอุณหภูมิ และสภาพ อากาศ ปลาเกร็ด เป็นปลาที่ต้องการอ็อกซิเจนสูง แต่ไม่ชอบน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำ ในวันที่ท้องฟ้าเปิด มีลมพัดเลื่อยๆปลาเกร็ดจะออกหาอาหารและกินได้มากฉนั้นจึงเป็นเวลาที่เหมาะสม ต่อการตกปลาเกร็ด และในวันที่อากาศร้อนมีแสงแดดแรงอ็อกซิเจนในน้ำลดปริมาณลงปลาเกล็ดจะขึ้นมา หากินอยู่ในเวณน้ำตื้นริมตลิ่ง...





 




คำค้นหา...
ตกปลาเกล็ด,สะปิ๋ว, เหยื่อตกปลา ,วิธีตกปลา ,เทคนิคการตกปลา, fishing,
fishingfly
Link น่าสนใจ
myeasypayment  myeasypayment.com  easypayment bank of America  mycapitalonecardcom